27 maart 2019

Nieuw in Brabant, en dan? 
Juma Jano aan het woord

Hoe is het om als niet-Nederlander naar Brabant te verhuizen? Waar loop je in het dagelijks leven tegenaan?

Het projectteam Versterken Taalvaardigheid zet zich in opdracht van de provincie Brabant in om taalvaardigheid in Brabant te bevorderen. Het project kreeg daarbij drie extra aandachtsgebieden van de provincie, waaronder 'Nieuwe Brabanders'. Nieuwe Brabanders zijn niet in Nederland geboren, ze zijn hier op latere leeftijd gekomen. Ze zijn hier om verschillende redenen, het gaat om expats, vluchtelingen, arbeidsmigranten en statushouders. Als je niet in Brabant geboren bent en je wilt wel deel uitmaken van de samenleving, hoe doe je dat? Waar loop je tegenaan?
We hebben enkele mensen geinterviewd. De komende weken publiceren we een portret. 

Juma Jano (45) volgt nu een jaar Nederlandse les. Heel moeilijk vindt hij het niet. “Ik heb graag contact met mensen en het praten gaat goed. Je leert een taal makkelijker als je veel praat. Als je sommige woorden niet gebruikt, dan ben je ze zo weer vergeten.” Hoe je iemand kunt leren pianospelen weet hij in ieder geval heel goed. Binnenkort gaat hij twee avonden per week muziekles geven aan jongeren van dertien tot achttien jaar. 

De gesprekken die Juma met mensen voert kunnen over van alles gaan. Over eten, over het leven in Nederland, over kinderen. Zelf heeft hij een dochter van 15 en een zoon van 13. Het gezin woont nu twee jaar in Goirle, na acht maanden in een AZC. “Daar hebben we alleen gezeten en niks geleerd”, zegt Juma spijtig. “Mijn zoon is slim en praat op school veel Nederlands met klasgenoten. Hierdoor heeft hij de taal snel geleerd en ik kan aan hem vragen wat bepaalde woorden betekenen. Het is fijn dat hij me helpt.” 

Je leert een taal makkelijker als je veel praat

Juma kijkt er naar uit om in Goirle pianolessen te gaan geven. In het Syrische Aleppo studeerde hij drie jaar piano en gaf er een jaar les. “Ik heb het geluid van een piano altijd mooi gevonden”, vertelt hij. “Als kind had ik een keyboard om op te oefenen. Muziek is een internationale taal die alle muzikanten begrijpen.” 

Als muziekdocent wil hij een concert organiseren met kinderen die verschillende instrumenten spelen. “Mijn kinderen spelen helaas geen muziekinstrument, maar misschien komt dat nog. Op dit moment houdt mijn dochter vooral van tekenen en mijn zoon van voetbal.” Zelf maakt Juma graag gedichten. “Die zijn in het Arabisch maar iemand van de bibliotheek in Goirle heeft ze vertaald naar het Nederlands. Volgende week mag ik ze voordragen, in het Nederlands.” 

Naast gedichten schrijven en muzieklessen geven organiseert Juma ook multiculturele feesten in Oisterwijk, voor 150 tot 300 mensen. Van Somaliërs en Syriërs tot mensen met een Marokkaanse of Nederlandse achtergrond. Juma: “Met deze feesten wil ik verschillende culturen bij elkaar brengen voor muziek, eten en dansen. Mensen zijn vaak alleen en hebben weinig contact met anderen. Sommige mensen maken moeilijk contact en hebben langer de tijd nodig voor een ontmoeting.” 

Tekst: Tefke van Dijk
Fotografie: Vincent Moll

Meer weten?
Neem contact op met: