Blog

Lezen centraal!

Ik zie, ik zie wie jij niet ziet...

Een congres, over hoe lezen verruimt en verrijkt

Op 11 april 2018, in ‘de Harmonie’ te Leeuwarden, ben ik te gast bij Lezen Centraal. Voornamelijk vrouwelijk, blank publiek vult de zaal. Lezen Centraal is het jaarlijks congres van Stichting Lezen. Bindende factor van ons allemaal: Abdelkader Benali, man, schrijver én van Marokkaanse afkomst. Dáár gaat het om vandaag: diversiteit.

Na de opening door de directeur van de Stichting Lezen Gerlien van Dalen, die de diversiteit erg benadrukt en een pleidooi houdt voor een meer gekleurd publiek, verschijnt Mark Dullaert (ex-kinderombudsman) de directeur van de organisatie ‘Kidsrights’. Hij beschrijft schrijnende beelden van een vluchtelingenkamp met Syrische kinderen die hunkeren naar school. ‘Juist in jeugdboeken moeten we meer verhalen lezen vanuit het perspectief van de ander’ aldus Mark.

Marinella Orioni is een mooie mix van Nederlands/Italiaans bloed. Opgegroeid in Nederland en nu woonachtig in Frankrijk met haar Italiaanse man. Haar kinderen leren Nederlands, Italiaans en Frans. Net als ik, is zij ervan overtuigd dat meertaligheid de hersenen creatief, flexibel en oplossingsgericht maken. Kijken met andermans blik en acceptatie van het ‘anders zijn’ van iemand helpt ook door lezen. Elk boek is een kans met andere ogen de wereld in te kijken.

‘Ode aan de kracht van verhalen’ was een experimentje van Nina Blussé. Zij peilde de eerste reactie van het publiek bij het zien van een foto. Kinderen en jongeren zijn hierin onverbiddelijk en oordelend. Oudere mensen wegen de woorden van de eerste reacties af. Het is fascinerend hoe het brein werkt. Het grijpt steeds terug op stereotypen…. waar en met wie word je opgevoed? Welke gewoonten en gebruiken hebben jullie in het gezin?

Daarna was Astrid Sy aan de beurt: schrijfster en voorvechtster van diversiteit in boeken: wat gebeurt er wanneer je een Syrisch vluchteling meisje, een moslim zonder hoofddoek, een vriendschap laat opbouwen met een Joodse man die de Tweede Wereldoorlog heeft meegemaakt? Een mooi verhaal met wederzijds begrip dat ontstaat door interesse in de achtergrond van de ander.

Naast de oer-Nederlandse schrijver, Sjoerd Kuijper, een Vlaamse tongval van Sara van der Bosche die als onderzoeker van Jeugdliteratuur geïnteresseerd is in de diversiteit zoals die in jeugdboeken in het Nederlandse taalgebied verschijnen. Sjoerd schreef de Duik (2014). Een zwart Antilliaans meisje en een halfbloed jongen die samen mooie avonturen beleven op het eiland dat zich afspeelt op Curaçao, met pontjesbrug, Julianaburg en Outrabanda als achtergrond voor de twee hoofdpersonen van het boek. De prachtige tekeningen van Sanne te Loo maken het boek af!

Nina Blussé, sociaal-psycholoog, benadrukte in haar deelsessie, de kracht van het begrijpen en accepteren van elkaars verschillen. Een pittig thema omdat bepaalde vooroordelen moeilijk zijn te overwinnen of te vervangen met een open blik. Juist gebruik maken van elkaars sterke punten, geeft een nieuwe dimensie aan de groepsdynamiek: nodig in teams, nodig in klassen en nodig in elke groep mensen die samenwerken en samen-zijn. De vraag is of dit ideaalbeeld inderdaad werkelijkheid kan worden?

Volgend jaar zal ik deel uitmaken van een gekleurd publiek, ik weet het zeker: alle mensen met een andere afkomst dan de Nederlandse zijn bij dezen uitgenodigd!

Plaats een reactie

Uw e-mailadres wordt niet op de site getoond.

Laatste blogs van Christien Osinowo

Ontvang deze download

Wil je deze download ontvangen, laat dan hieronder je gegevens achter.